charis

Μια κόντρα που κρατά αιώνια

2008-04-26T22:07:00.003+03:00

Ο τίτλος ίσως κριθεί σήμερα στην Σκωτία, αν η Ρέιντζερς νικήσει την Σέλτικ, αλλά αυτό που σίγουρα ξάφνιασε αρκετούς ήταν το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με τα πορτοκαλί παπούτσια του Γιάννη Σαμαρά στο ντεμπούτο του με την φανέλα των Κελτών. Το χρώμα τους προκάλεσε την μήνη των οπαδών των καθολικών, που του έστειλαν ορθά κοφτά την προειδοποίηση: μην τα ξαναφορέσεις! Γιατί όμως; Για να καταλάβει κανείς την κόντρα Σέλτικ και Ρέιντζερς που πηγάζει από την θρησκευτική διαμάχη αιώνων στην Σκωτία. Όλα ξεκίνησαν από τον Τριακονταετή Πόλεμος στην Βρετανία κράτησε τον 17ο αιώνα από το 1618 έως το 1648 και αφορμή του ήταν οι διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις που είχαν οι Καθολικοί με τους Προτεστάντες. Πολλοί έχασαν την ζωή τους εκείνη την περίοδο υπερασπιζόμενοι τα πιστεύω τους. Όσο και αν αυτό ακούγεται περίεργο , η ίδια πίστη στον Χριστιανισμό υπό διαφορετικό πρίσμα οδήγησε κατά καιρούς σε ακρότητες και για πάρα πολλά χρόνια ο σεκταριανισμός (δηλαδή ο διαχωρισμός των ανθρώπων ανάλογα με τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις) στην Ιρλανδία και στην Σκωτία υπήρξε τόσο έντονος με αποτέλεσμα ακόμη και συγγενείς να μην αλλάζουν καλημέρα. Ακόμη νωρίτερα, στον 16ο αιώνα ο θρησκευτικός ηγέτης του προτεσταντικού ρεφορμισμού Τζον Νοξ και οι άνθρωποι που τον ακολουθούσαν πιστά εφάρμοσαν το δόγμα της εθνικής κάθαρσης από τους καθολικούς σε ολόκληρη την Σκωτία, αλλά και την πάταξη κάθε μορφής αντίδρασης από επιστήμονες που ήγειραν ερωτήματα. Εκείνους τους κατηγόρησαν ότι ακουμπούν ή και ξεπερνάνε τα όρια του αθεϊσμού. Στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, όποιοι ακολουθούσαν τον Παπισμό ή εξέφραζαν την αντίθεση τους στον Προτεσταντισμό εκτελέστηκαν άμεσα για παραδειγματισμό.

Στο ποδόσφαιρο η αιώνια κόντρα της Ρέιντζερς με την Σέλτικ συνεχίζεται αδιάλειπτα. Οι οπαδοί της Σέλτικ είναι καθολικοί και εκείνοι της Ρέιντζερς είναι προτεστάντες και η κόντρα τους ξεπερνά τα όρια. Προσωπικά δεν θεωρώ πως υπάρχει άλλο ντέρμπι σε όλο τον πλανήτη που να πλησιάζει έστω το μίσος και την έχθρα που νοιώθουν οι μεν για τους δε. Ούτε το Μπαρτσελόνα-Ρεάλ ούτε το Μπόκα- Ρίβερ που έχουν μεν πολλά κοινά στοιχεία με αυτή την αναμέτρηση, αλλά ούτε στο ελάχιστο δεν υπάρχει αυτό το κοινωνικό υπόβαθρο στην διαμάχη. Όποιος ζήσει μέσα στο γήπεδο την ατμόσφαιρα ενός “Old Firm” όπως αποκαλούν τοι ντέρμπι αυτό λόγω της παλαιότητας στην αντιπαλότητα - θα το επιβεβαιώσει. Ομολογώ πως τάκλιν στα πρώτα δέκα δευτερόλεπτα οποιασδήποτε αναμέτρησης σαν ένα… δολοφονικό του Γκρέιαμ Σούνες (τότε παίκτη και προπονητή στην Ρέιντζερς) το 1987 στον Ρόι Αιτκεν της Σέλτικ δεν έχω δει ποτέ και πουθενά αλλού!

Η ομάδα της Ρέιντζερς ιδρύθηκε το 1873 ως μια Πρεσβυτεριανή Λέσχη Αγοριών. Στην αρχή δεν εκπροσωπούσαν κάτι συγκεκριμένο από πλευράς θρησκευτικής αλλά συνασπίστηκαν στις τάξεις τους όλοι εκείνοι που δεν έβλεπαν με καλό μάτι την επιτυχία της Σέλτικ και των καθολικών που την ακολουθούσαν, τα επόμενα χρόνια. ΟΙ Κέλτες εξέφραζαν και εκφράζουν το καθολικό στοιχείο όχι μόνο της Σκωτίας, αλλά και της Ιρλανδίας. Η ομάδα γεννήθηκε το 1887 και έγινε η πρώτη αγγλοσαξωνική εκπρόσωπος που κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1967 στην Λισσαβόνα με την νίκη της επί της Ιντερ του Ελένιο Ερέρα, κλασσικής αντιπροσώπου του κατενάτσιο που διέθετε σύμβολα όπως ο Ματσόλα, ο Κόρσο και ο Φακέτι. Τα χρώματα αλλά και τα σύμβολα της ομάδας, το πράσινο και το
τετράφυλλο τριφύλλι παραπέμπουν στις ιρλανδικές ρίζες της .

Ο κύκλος του μίσους

Το πρώτο ματς της Σέλτικ ήταν εναντίον της… Ρέιντζερς στις 28 Μαίου 1888. Για να συμπληρώσει ομάδα η Σέλτικ ζήτησε οκτώ παίκτες δανεικούς από την Χιμπέρνιαν του Εδιμβούργου, την ομάδα που εκπροσωπούσε έως τότε το ιρλανδικό στοιχείο στην Σκωτία. Μάλιστα το όνομα Ibernia στα λατινικά σήμαινε ακριβώς αυτό στα λατινικά: Ιρλανδία. Οι δανεικοί παίκτες έκαναν μία χαρά την δουλειά τους και νίκησαν με 5-2 τους Προτεστάντες της Ρέιντζερς ανοίγοντας τον χορό. Το «Old Firm» δεν άρχισε δυσοίωνα, ούτε είχε προβλήματα. Αντίθετα τα πρώτα χρόνια οι σχέσεις ανάμεσα στις δύο κοινότητες ήταν καλές και τα ποδοσφαιρικά ματς βοηθούσαν στην σύσφιξη των σχέσεων. Σύντομα όμως, άρχισε ο κύκλος του μίσους. Οι πρώτες δύο δεκαετίες του 20ου αιώνα δημιουργήθηκε ένταση από την μετανάστευση πολλών Ιρλανδών από το Μπέλφαστ, που δούλευαν στα ναυπηγεία επειδή η εταιρεία τους άλλαξε έδρα και πήγε στην Γλασκώβη. Αυτό εκτόξευσε στα ύψη το μίσος για τους καθολικούς. Με την ανεργία και την οικονομική ανέχεια που ακολούθησε την περίοδο του μεσοπολέμου να χειροτερεύει το βιοτικό επίπεδο, δεν ήταν δύσκολο να εντοπιστούν οι αποδιοπομπαίοι τράγοι. Κάθε Ιρλανδός εργάτης έγινε στόχος από τους προτεστάντες. Οι Billy Boys, οι οπαδοί της Ρέιντζερς εμπνεύστηκαν το όνομα τους από τον Γουλιέλμο της Οράγγης (William of Orange). Το προσωνύμιο του Ολλανδού βασιλιά ακόμη και σήμερα σε πολλές περιοχές της Ιρλανδίας και της Σκωτίας είναι King Billy και ήταν αυτός που εγκαθίδρυσε με την απόβαση της 5ης Νοεμβρίου του 1688 στο Μπρίξαμ της νοτιοδυτικής Αγγλίας τον προτεσταντισμό ξεριζώνοντας την καθολική μοναρχία. Το πορτοκαλί λοιπόν συνδέθηκε με την Ρέιντζερς και αυτό εξηγεί το μένος για τα παπούτσια του Σαμαρά!

Σε λάθος τόπο με λάθος φανέλα

Οι Billy Boys έφτιαξαν την δική τους έκδοση της Κου Κλουξ Κλαν όταν έγιναν κυνηγοί κεφαλών στην Γλασκώβη και έκαναν επιθέσεις σε κάθε Ιρλανδό μετανάστη. Οι Fenians, δηλαδή οι Ιρλανδοί νασιοναλιστές που από την δεκαετία του 1850 ήταν αντίθετοι στην βρετανική κυριαρχία στην χώρα τους, εντάχθηκαν στον στρατό των οπαδών της Σέλτικ η οποία έγινε σύμβολο τους. Για χρόνια άνθρωποι δεν μπορούσαν να βρουν δουλειά σε εταιρεία που ο ιδιοκτήτης ήταν προτεστάντης (ή καθολικός ανάλογα) τα παιδιά δεν μπορούσαν να κάνουν μάθημα στο ίδιο κτίριο στο σχολείο με άλλα που είχαν διαφορετικό δόγμα! Στα μπαρ αν φορούσες σταυρό για παράδειγμα, (δείγμα εξτρεμιστικού καθολικισμού) δεν σε σέρβιραν στις γειτονιές των προτεσταντών! Άτυχοι άνθρωποι έχασαν την ζωή τους φορώντας την λάθος φανέλα σε λάθος σημείο στην πόλη! Ακόμη και η αστυνομία μπήκε σε λάθος μονοπάτια για πολλά χρόνια , απαγορεύοντας στους οπαδούς της Ρέιντζερς να ανοίγουν βρετανικές σημαίες( την επίσημη του κράτους δηλαδή) μέσα στο «Πάρκχεντ» την έδρα της Σέλτικ γιατί ήταν κάτι που μπορεί να προβόκαρε το πλήθος! Ένα πλήθος που κατέκλυζε τις εξέδρες με σημαίες της Ιρλανδίας! Από την άλλη για χρόνια, συνιστούσαν σε παίκτες και οπαδούς της Σέλτικ να μην κάνουν τον σταυρό τους (κάτι που εξοργίζει τους φανατικούς προτεστάντες) στην έδρα της Ρέιντζερς το «Αιμπροξ».
Φτάσανε πολλές φορές στα άκρα τα πράγματα σε αγώνες μεταξύ των δύο ομάδων. Το 1975, συνέβησαν δύο απόπειρες δολοφονίας, δύο επιθέσεις με μπαλτά, μία με τσεκούρι, εννέα μαχαιρώματα και 35 συμπλοκές με πέτρες, ρόπαλα, αλυσίδες. Το 1999 μέσα σε λίγες ώρες γύρω από το γήπεδο και στο κέντρο της πόλης είχαμε δύο νεκρούς από μαχαιρώματα και έναν από βέλος! Η πιο σκληρή εικόνα αφορούσε την επίθεση σε έναν 16χρονο τον Τζέιμς ΜακΦάντεν που μαχαιρώθηκε έξω από μία ιρλανδέζικη παμπ, στο στήθος και στο στομάχι από οπαδούς της Ρέιντζερς!
Η αστυνομία τα τελευταία χρόνια αποφάσισε να δράσει. Τα μέτρα πριν , μετά και κυρίως κατά την διάρκεια του ματς είναι δρακόντεια. Αλλά και πάλι το μίσος είναι τόσο μεγάλο και περνάει μέσα από τις οικογένειες που μοιάζουν με σταγόνα στον ωκεανό τα όποια κατασταλτικά αλλά και προληπτικά μέτρα.

Πιστοποιητικό θρησκείας για δουλειά !

Το θρησκευτικό χάσμα μεταξύ των δύο συλλόγων υπήρξε τόσο αγεφύρωτο για πάρα πολύ μεγάλο διάστημα που δεν έδιναν συμβόλαια σε όποιον ήξεραν ότι πιστεύει σε αντίθετο δόγμα από εκείνο που πρέσβευαν. Όταν μια εφημερίδα έθεσε το ερώτημα «γιατί η ομάδα της Ρέιντζερς δεν παίρνει καθολικούς;» είδε την κυκλοφορία της να μειώνεται στο μισό και στη συνέχεια έκλεισε! Η Σέλτικ πάντως υποχώρησε πρώτη σε αυτό το σημείο και από την δεκαετία του 50, δειλά δειλά άρχισε να κάνει άνοιγμα σε καλούς παίκτες που δεν ήταν καθολικοί. Η Ρέιντζερς όμως ήταν ακραιφνώς ομάδα Διαμαρτυρόμενων. Ακόμη και οι γραμματείς που δούλευαν στα γραφεία, έπρεπε να προσκομίσουν χαρτιά της θρησκείας ακόμη και των γονέων τους για να βρουν δουλειά! Ανάμεσα στα υπόλοιπα εκπληκτικά που διαπιστώνει κανείς αναλύοντας την ιστορία των δύο ομάδων, είναι πως η Γκλάσγκοου Ρέιντζερς από το 1873 έως σήμερα άλλαξε μόνο 14 προπονητές! Δεν είναι τυπογραφικό λάθος! Καλά διαβάσατε…Μόλις 14 προπονητές. Ο Γουόλτερ Σμιθ μάλιστα έχει ξαναδουλέψει στις αρχές της δεκαετίας του 90 κατακτώντας επτά πρωταθλήματα, συν τον Τζοκ Γουάλας που επίσης πέρασε σε δύο διαφορετικές περιόδους από τον πάγκο, άρα ο αριθμός είναι 12 τεχνικοί σε 134 χρόνια! Ούτε η Σέλτικ πάει πάντως πίσω. Στον Πάγκο της έχουν κάτσει συνολικά 15 διαφορετικοί άνθρωποι, κάτι επίσης εντυπωσιακό αφού μιλάμε για 120 χρόνια ιστορίας!
Ένας λόγος που δεν άλλαζαν συχνά προπονητές οι δύο ομάδες ήταν και θρησκευτικός. Μόνο φανατικοί ρεφορμιστές προτεστάντες μπορούσαν να κάνουν αίτηση για την δουλειά στην Ρέιντζερς οπότε δεν υπήρχαν πολλοί υποψήφιοι. Ο Μπιλ Στρουθ πάντως κατάφερε να μείνει για 34 χρόνια στην θέση του από το 1920 έως το 1954. Στην Σέλτικ ο πρώτος προπονητής, φανατικός καθολικός , ο Γουίλι Μάλει έμεινε στην θέση του από το 1888 έως το….1940, κατακτώντας 16 πρωταθλήματα!

Η Ρέιντζερς από άποψη τίτλων είναι η πιο πετυχημένη ομάδα στον πλανήτη έχοντας 108 τίτλους στην συλλογή της ( 51 πρωταθλήματα , 31 κύπελλα, 25 λιγκ καπ και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων). Μάλιστα το 1999 νικώντας την Αμπερντίν στον τελικό του Κυπέλλου Σκωτίας έγινε ο πρώτος ποδοσφαιρικός σύλλογος που έφτανε τους 100 τίτλους. Η Σέλτικ αντίθετα είναι πιο πετυχημένη στην Ευρώπη από την αιώνια εχθρό της με ένα Κύπελλο Πρωταθλητριών(1967) και άλλους δύο χαμένους τελικούς (1970 στο ίδιο Κύπελλο και το 2003 στο ΟΥΕΦΑ) αλλά στην Σκωτία υπολείπεται σε διακρίσεις. Έχει κατακτήσει 41 πρωταθλήματα, 34 Κύπελλα και 13 Λιγκ καπ δηλαδή συνολικά 89 τίτλους μαζί με το Κύπελλο Ευρώπης του 1967. Πριν μερικά χρόνια και οι δύο ομάδες έκαναν αίτημα να φύγουν από το πρωτάθλημα της Σκωτίας και να ενταχθούν στην Πρέμιερ Λιγκ αλλά η ΟΥΕΦΑ απέτρεψε την αγγλική ομοσπονδία από το να αποδεχτεί την επιθυμία. Εκείνη την εποχή επίσης υπήρξε μία μοναδική σύμπνοια των διοικήσεων, με κοινό σπόνσορα την μπύρα Carling καθώς και κοινή συμφωνία με το τηλεοπτικό καλωδιακό κανάλι NTL που είχε αποκτήσει τα δικαιώματα τους. Αυτή την προσπάθεια να έρθουν κοντά οι δύο διοικήσεις δεν την είχαν δει με καλό μάτι οι οπαδοί και σύντομα τράβηξαν και πάλι μοναχικούς δρόμους!

Μην κάνετε τον σταυρό σας!

Από κάθε άποψη λοιπόν το 1989 είναι μια «ιστορική» χρονιά, σπάζοντας μια παράδοση 116 ετών. Ο Μο Τζόνστον έγινε ο πρώτος ρωμαιοκαθολικός που πήρε μεταγραφή στη Ρέιντζερς. Έπαιζε στη γαλλική Ναντ και είχε περάσει και από την Γουότφορντ στην Αγγλία , αλλά η καριέρα του στην Σέλτικ ήταν αυτή που πυροδότησε το φυτίλι. Την πρώτη μέρα που υπέγραψε, πολλοί φίλοι της Ρέιντζερς συγκεντρώθηκαν έξω από το «Αιμπροξ» και έκαψαν τα εισιτήρια διαρκείας σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Οι αντιδράσεις συνεχίστηκαν για καιρό και ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Ο Μο Τζόνστον δεν κέρδισε ποτέ μία θέση στις καρδιές και την εμπιστοσύνη των οπαδών αν και έκανε αυτό που ήξερε πολύ καλά: σκόραρε σχεδόν σε κάθε ματς.

Ωστόσο η ενέργεια του τρία χρόνια νωρίτερα, σε αγώνα της Σέλτικ κόντρα στη Ρέιντζερς, να χτυπήσει με κεφαλιά έναν αντίπαλο και να αποβληθεί δεν τον βοηθούσε. Όχι για την αποβολή αλλά γιατί φεύγοντας για τα αποδυτήρια έκανε το σήμα του …σταυρού στους οπαδούς της Ρέιντζερς! Κάτι που έγινε και με τον Πολωνό γκολκίπερ της Σέλτικ Αρθουρ Μπόρουτς, επίσης Ρωμαιοκαθολικό, τον Φεβρουάριο του 2006 επειδή έκανε τον σταυρό του. Η αστυνομία θεώρησε πως προβοκάρισε τους οπαδούς των «Gers» που τον μήνυσαν και η ιστορία έφτασε έως το δικαστήριο. Πρωτόδικα καταδικάστηκε σε δίμηνη φυλάκιση αλλά έκανε έφεση. Το αιτιολογικό της απόφασης εξηγούσε πως σε έναν ανοιχτό χώρο κάποιος οφείλει να προσέχει τις κινήσεις του για να μην εξάπτονται τα πάθη! Στην ήττα της Σέλτικ με 3-0 από την Ρέιντζερς, τον Οκτώβριο ο Μπόρουτς αρνήθηκε να δώσει το χέρι του στο τέλος του ματς στον αρχηγό των νικητών Μπάρι Φέργκιουσον. «Δεν αισθάνομαι πως οφείλω να συγχαρώ κάποιον προτεστάντη ο οποίος δεν σέβεται τα πιστεύω μου και την προσωπικότητα μου» είπε αλλά η ομάδα του τον τιμώρησε με πρόστιμο θεωρώντας πως η πράξη του έκανε κακό στο προφίλ του συλλόγου!

Στην περίπτωση του Τζόνστον πάντως πριν από 18 χρόνια η κατάσταση είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Ένας σύνδεσμος οπαδών της Ρέιντζερς έκλεισε σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Ο ίδιος ο παίκτης φοβόταν για την ζωή του και αποφάσισε να προσλάβει προσωπική φρουρά επί 24ωρου βάσης. Οι οπαδοί της Σέλτικ βρήκαν τρόπο και επιτέθηκαν στον πατέρα του και του έκαψαν το αυτοκίνητο. Ο ίδιος έκανε τα πάντα για να γίνει αρεστός στους οπαδούς της νέας του ομάδας φτάνοντας στο σημείο ακόμα και να φτύσει το έμβλημα της Σέλτικ! Οι αντιδράσεις παρέμεναν ακραίες και έτσι μετά από μόλις ένα χρόνο αποφάσισε να φύγει!
Σήμερα, ο Γιώργος Σαμαράς θα γίνει ο δεύτερος Έλληνας, μετά τον Σωτήρη Κυργιάκο που αγωνίστηκε στην Ρέιντζερς που θα βιώσει το απόλυτο ντέρμπι και μία αληθινή εμπειρία ζωής!

Χρήστος Σωτηρακόπουλος, Sportday

Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά ΙΙ

2008-04-21T20:15:00.005+03:00

Zurich, Winterthur, Embrach, Maerstetten, Dagmersellen, Sursee, Luzern, Bern, Geneve, Annecy...

Γκρέκο μασκαρά

2008-04-14T00:51:00.005+03:00

Λοιπόν τώρα που πλησιάζει ο καιρός να φύγω από τη μάταιη τούτη Κ. Ευρώπη, θα θελα να θίξω ορισμένα θέματα. Θέματα τα οποία οι Έλληνες που δεν έχουν ξοδέψει χρόνο για να διαμείνουν στο εξωτερικό δεν πρόκειται να γνωρίσουν από την τηλεόραση ή τις αφηγήσεις γνωστών τους. Έχουν πολλοί περίεργες εντυπώσεις ρε παιδί μου. Θα κάνω λοιπόν ένα δεκάλογο με αυτά που πολλοί νομίζουν ότι είναι καθαρά οργανωμένα από το κράτος, όμως δεν μπορούν να καταλάβουν ότι την τελική εικόνα μπορούν να διαμορφώσουν οι ίδιοι οι πολίτες. Πάμε λοιπόν:

1. Ασφάλιση

Λέει ο Έλληνας: Στο εξωτερικό, το κράτος φροντίζει για καλή ποιότητα ασφάλισης, στη σωστή ηλικία, καλά χρήματα, παροχές κλπ.
Όταν όμως ήρθε η σειρά σου, τη δεκαετία του 80 ήρθε ο καημένος ο αρμόδιος υπάλληλος να σου ζητήσει χρήματα για να πληρώσεις ασφάλεια μαγαζάτορα, ελεύθερε επαγγελματία και δε συμμαζεύεται, και εσύ τον έδιωξες με τις κλωτσιές. Μην πούμε για τις αγροτικές συντάξεις. «Με Αντρέα περνούσαμε καλά». Ναι, το κράτος μας έχει κατακλέψει τα ταμεία, αλλά με τα συλλαλητήρια που οργανώνουν οι εργατοπατέρες που δε δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους , το μόνο που θα καταφέρεις είναι να βγεις όντως νωρίτερα σε μια σύνταξη της πείνας , επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο τα ταμεία, μέχρι να ξεκινήσουν να δουλεύουν ποιοι; – για μάντεψε – τα παιδιά σου.

2. Πολιτική

Λέει ο Έλληνας: Στο εξωτερικό, οι πολιτικοί δεν εμπλέκονται τόσο βαθειά σε θέματα που δε θα πρεπε και οι πολίτες διαμορφώνουν μόνοι τους τη ζωή τους.
Όταν όμως ήρθε η σειρά σου, έτρεξες να παρακαλέσεις το γνωστό του γνωστού που ξέρει τον τάδε βουλευτή, για να διορίσει την κορούλα σου που είναι τόσο καλό κορίτσι ή να πάρει από τα σύνορα το φαντάρο γιο σου που έχει τόσο ταλαιπωρηθεί. Λες και δεν έχει ο καθένας έναν γνωστό, του γνωστού, ω γνωστέ. Αν δεν μπορείς να καταλάβεις ότι μόνος σου τρέφεις αυτήν την κατάσταση και ενδυναμώνεις τον κάθε τεμπελχανά γλύφοντας και ζητώντας ρουσφέτια, τότε είσαι άξιος της μοίρας σου. Ή μήπως κάθε φορά που έρχονται οι εκλογές μας πιάνει το συναίσθημα της πολιτικής ευθύνης και αρχίζουμε να ψαχνόμαστε για το καλό του τόπου… μάλλον όχι.

3. Δημόσιο

Λέει ο Έλληνας: Στο εξωτερικό, οι θέσεις στο δημόσιο καταλαμβάνονται αξιοκρατικά και δεν υπάρχει αυτός ο υπερπληθυσμός στις υπηρεσίες.
Όταν όμως ήρθε η σειρά σου, όλο και θα έκανες μια αίτηση… όχι; ε όλο και θα κρυφοκοίταξες μια αγγελία… όχι; έλα τώρα, μα δε θα σε ενδιέφερε να γίνεις κι εσύ καθηγητής πανεπιστημίου, νοσοκομειακός γιατρός, αξιωματικός του ελληνικού στρατού, καρεκλοκένταυρος-άχρηστος-άπλυτος-αυθάδης υπάλληλος σε ΔΕΗ, ΟΤΕ, νομαρχία, δημαρχείο… δε σου πέρασε από το μυαλό να γίνεις κι εσύ ένας από αυτούς που καθημερινά βρίζεις; Σίγουρα δεν είχες μια κουβέντα βρε παιδί μου με κάποιον πολιτικό ή πολιτικο-ποιημένο που λέγαμε παραπάνω;

4. Αστυνομία

Λέει ο Έλληνας: Στο εξωτερικό, η αστυνομία παρέχει σωστή αστυνόμευση, επεμβαίνει μόνο όπου πρέπει και βοηθάει πραγματικά τους πολίτες.
Όταν όμως ήρθε η σειρά σου, έπαιξες μπάτσες με τον μπάτσο. Παρακάλεσες να μπεις από την… πίσω πορτούλα για να πάρεις αύριο το καινούριο διαβατήριο και την ταυτότητα με τους λατινικούς χαρακτήρες, βρήκες κάποιον γνωστό να σου σβήσει τις κλήσεις για διπλο-τριπλο-τετραπλο παρκάρισμα και ούτω καθεξής. Τότε η αστυνόμευση ήταν καλή μάλλον. Και το καημένο το κοριτσάκι της δημοτικής αστυνομίας που τόλμησε να σε ενοχλήσει με τη σφυρίχτρα του επειδή είχες παρκάρει πάνω στην πρόσβαση των αναπήρων, δε νομίζω να μη το έβρισες. Άντε μωρέ μάθανε και αυτές.

5. Οδήγηση

Λέει ο Έλληνας: Στο εξωτερικό, οι οδηγοί έχουν σωστή οδική συμπεριφορά, όμως και το κράτος βοηθάει με τους σωστούς δρόμους, τη σηματοδότηση και τη νομοθεσία.
Όταν όμως ήρθε η σειρά σου, πώς και από πού πήρες το δίπλωμα οδήγησής σου; Δε νομίζω βέβαια από κει που κοστίζει κάτι παραπάνω, αλλά το παίρνουν ολοι, ε; Και βρίζεις μετά τις γυναίκες (μα και αυτές από την ίδια σχολή οδηγών το πήραν) ή τους ηλικιωμένους (μα και αυτοί κάποιον λάδωσαν για να ανανεώσουν το δίπλωμα). Και φυσικά πληρώνεις κανονικά τις κλήσεις που λέγαμε παραπάνω για παρκάρισμα, δεν οδηγείς έχοντας πει 5-6 ποτά, φοράς ζώνη και φοβάσαι και τρέμεις τα ραντάρ που καταγράφουν τα 200+ χιλιόμετρα του Χιουντάι που θα ξεπληρώσεις σε 120 μηνιαίες δόσεις. Όπως στο εξωτερικό.

6. Συγκοινωνίες

Λέει ο Έλληνας: Στο εξωτερικό, οι άνθρωποι προτιμούν τις δημόσιες συγκοινωνίες διότι υπάρχει σωστό δίκτυο, δεν υπάρχουν καθυστερήσεις κλπ.
Όταν όμως ήρθε η σειρά σου, στα 18,19 βαριά 20 ζήτησες κι εσύ από τον μπαμπά το δικό σου αμάξι. Εμ τι, να μην κάνεις μια βόλτα το μωρό το καλοκαίρι στη Χαλκιδική, σα φοιτητής στη Θεσσαλονίκη σου είναι απαραίτητο. Λες και ακόμα κι αν κάνουν μετρό σε κάθε πόλη της Ελλάδας, εσύ δε θα παίρνεις το αμάξι. Στο εξωτερικό έχουν μάθει να παίρνουν και το ποδήλατο και ας βρέχει, και ας είναι 60 χρονών, και ας κουβαλάνε πολλά πράγματα. Και αν πάρουν το αυτοκίνητο, έχουν μάθει να δίνουν 5, 10, 15 ευρώπουλα στο υπόγειο πάρκινγκ. Ενώ εσύ τα τσιγκουνεύεσαι και βάζεις το αυτοκίνητο όπου βολεύει· τα 100 ευρώ για την καινούργια κολώνια ή το φόρεμα της γκόμενας δεν τα τσιγκουνέυτηκες.

7. Περιβάλλον

Λέει ο Έλληνας: Στο εξωτερικό, ο κόσμος σέβεται το περιβάλλον, όμως και οι δρόμοι είναι πεντακάθαροι – τσίχλα πετάς κάτω και έρχεται ο άλλος και τη μαζεύει.
Όταν όμως ήρθε η σειρά σου, είσαι σίγουρος πως σκέφτηκες το περιβάλλον και πάνω απ’ όλα τον συνάνθρωπό σου; Οι κουράδες και οι φλούδες καρπούζι που επιπλέουν στις θάλασσες δεν είναι σίγουρα δουλειά των γλάρων. Και τι να πω αλήθεια γι’ αυτούς που ακόμα ανοίγουν στο δρόμο το παράθυρο του αυτοκινήτου και αδειάζουν το τασάκι. Ελάχιστοι νοιάζονται για την ανακύκλωση, για τις πινακίδες «απαγορεύεται το κάπνισμα», για την αλόγιστη σπατάλη νερού και ενέργειας. Μα τι ζώα που είμαστε. Μμμ λάθος. Τα ζωάκια όταν κάνουν την ανάγκη τους, ρίχνουν και λίγο χώμα από πάνω για να τα καλύψουν. Εμείς είμαστε ικανοί για όλα.

8. Ακρίβεια

Λέει ο Έλληνας: Στο εξωτερικό, οι μισθοί είναι διπλάσιοι από τους δικούς μας, ενώ οι τιμές των προϊόντων ίδιες ή και πολλές φορές φθηνότερες.
Όταν όμως ήρθε η σειρά σου, προσπάθησες καθόλου να προσαρμοστείς στα ελληνικά δεδομένα και να χαράξεις την πορεία σου αναλόγως; Η λέξη ακρίβεια είναι άκυρη· για άλλους μπορεί να είναι και φθήνεια. Γιατί, για να περνάς καλύτερα, είτε μπορείς να ρίξεις τις τιμές εσύ (δύσκολο ακούγεται) είτε να μοχθήσεις για κάποιον καλύτερο μισθό. Αν μόχθησες στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά κλπ., τότε μπράβο σου. Τότε πολύ πιθανόν να ξεφύγεις από τα 700 ευρώ βασικό μισθό και να μη μυξοκλαίγεσαι και να μοιρολατρείς. Αν πάλι δε θέλεις να προσαρμοστείς στα ελληνικά δεδομένα, «ανοίγεις ένα σουβλατζίδικο στο κέντρο του Λονδίνου, του ‘Αμστερνταμ, του Παρισιού και χέζεσαι στο τάληρο να ‘ουμ». Άντε τράβα να σε δω να σε χαρώ. Να ‘ουμ.

9. Τεχνολογία

Λέει ο Έλληνας: Στο εξωτερικό, το κράτος σε συνεργασία με τις εταιρείες παρέχει προϊόντα και υπηρεσίες που εδώ θα τις δούμε σε δέκα (10) χρόνια.
Όταν όμως ήρθε η σειρά σου, και σου προτάθηκε και σένα να δοκιμάσεις κάποια νέα τεχνολογία, είπες ότι περιμένεις πρώτα να τη δοκιμάσει κάποιος άλλος και μετά θα δεις. Και ο άλλος σε πληροφορώ έτσι είπε, ότι περιμένει εσένα πρώτα να τη δοκιμάσεις. Πόσα άραγε χρόνια θα περάσουν για να κυκλοφορήσουν υβριδικά αυτοκίνητα στην Ελλάδα (αυτά ρε δεν πάνε μία),για να δοκιμάσουμε εναλλακτικές παροχές ενέργειας όπως το φυσικό αέριο (κι αμα γίνει κάνα μπάμ;), για να εμπιστευτούμε κάποια εναλλακτική εταιρεία τηλεφωνίας (ο ΟΤΕ είναι εγγύηση, βαριέμαι τώρα να αλλάζω);

10. Ανεργία

Λέει ο Ελληνας: Στο εξωτερικό, το κράτος βοηθάει ώστε τα ποσοστά ανεργίας να παραμένουν χαμηλά, εκεί υπάρχει έπαγγελματική αποκατάσταση και κρατική πρόνοια.
Όταν όμως ήρθε η σειρά σου, νοιάστηκες ουσιαστικά για την παιδεία και μετέπειτα την αντίστοιχη αποκατάσταση τη δικιά σου ή ακόμα του παιδιού σου; Πόσοι και πόσοι βγάλαν μια σχολή στα 5,6,7 χρόνια μόνο και μόνο για να έχουν τελικά ένα χαρτί σκουπίσματος και… «βλέπουμε μετά μωρε. Θα κάνω και το μεταπτυχιακό της σχολής, θα πάω και στρατό… έχω ακόμα». Ναι, και στα 30 θα βγεις στην αγορά εργασίας και μετά από μερικούς μήνες περιπλάνησης στα καφέ, τα μπαρ και τα κλαμπ, δύσκολα να αγοράσεις άλλο χρόνο. Ε μετά ας κάνουμε μια πορεία διαμαρτυρίας για να μεριμνήσει το κράτος να βγεις στη σύνταξη. Τι τζάμπα έχουμε δημοκρατία;

Με τις υγείες σας.

A wise man once said:
"Αν νομίζεις ότι είσαι μικρός για να αλλάξεις τον κόσμο, δοκίμασε να κοιμηθείς στο ίδιο δωμάτιο με ένα κουνούπι"
Άγνωστος

Το τραγούδι της ξενιτειάς

2008-03-21T21:27:00.004+02:00

Φεγγάρι μάγια μού 'κανες
και περπατώ και περπατώ στα ξένα
είναι το σπίτι ορφανό, ορφανό
ασβάσταχτο το δειλινό
και τα βουνά, και τα βουνά κλαμένα
Στείλε ουρανέ μου ένα πουλί
να πάει στη μάνα υπομονή

Στείλε ουρανέ μου ένα πουλί
ένα χελι- ένα χελιδονάκι
να πάει να χτίσει τη φωλιά
στου κήπου την κορομηλιά
δίπλα στο μπα-, δίπλα στο μπαλκονάκι
Στείλε ουρανέ μου ένα πουλί
να πάει στη μάνα υπομονή

Να πάει στη μάνα υπομονή
δεμένη στο, δεμένη στο μαντήλι
προικιά στην αδελφούλα μου
και στη γειτονοπούλα μου
γλυκό φιλί, γλυκό φιλί στα χείλη
Στείλε ουρανέ μου ένα πουλί
να πάει στη μάνα υπομονή

Αφιερωμένο σε όλα τα ξενιτεμένα παιδιά. Με αγάπη.

A wise man once sad:
¨Την ορφανιά, τη ξενιτειά, την πίκρα, την αγάπη
τα τέσσερα τα ζύγιασαν βαρύτερα είν'τα ξένα¨
Δημοτικό τραγούδι

Η σοβαρή και η αστεία πλευρά

2008-03-12T23:09:00.006+02:00

Η ΣΟΒΑΡΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ...

Στελέχη επιχειρήσεων ονομάζονται όλοι οι εργαζόμενοι που διαθέτουν πτυχίο ανώτατης σχολής και τουλάχιστον ένα μεταπτυχιακό. Eίναι υπάλληλοι μεγάλων ελληνικών και πολυεθνικών επιχειρήσεων, καθώς και τραπεζών.

Είναι νέοι, φορούν κοστούμι από το πρωί μέχρι το βράδυ, δουλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ, ονομάζονται μπραντ μάνατζερ, ασίσταντ μπραντ μάνατζερ, μάρκετινγκ μάνατζερ και άλλα δυσερμήνευτα επί της ουσίας.

Προχωρούν, έχοντας μπροστά τους συνεχώς το καρότο της προαγωγής από τη μία και το φόβο της απόλυσης από την άλλη.

Η μέρα τους ξεκινά στις 7 το πρωί και τελειώνει στις 11 περίπου το βράδυ, ενώ τα Σαββατο-κύριακα (όχι όλα) είναι παρόντες στις εκθέσεις των προϊόντων της εταιρείας τους, σε ειδικές συσκέψεις που δεν μπορούν να γίνουν άλλη ώρα, σε ραντεβού και ειδικά... μίτινγκ με ξένους και εγχώριους πελάτες.

Καμιά επιχείρηση δεν τους πληρώνει υπερωρίες, κανείς τους δεν τολμάει να ζητήσει να πληρωθεί υπερωρίες. Αν αυτό γίνει, θα γραφτεί ως μελανό σημείο στο βιογραφικό τους, θα εμποδίσει την εξέλιξή τους, θα απολυθούν κάποια άλλη στιγμή για κάποιον ανεξήγητο λόγο.

Κανένα συνδικάτο δεν τους προστατεύει, καμιά κρατική επιθεώρηση εργασίας δεν απασχολείται με το γεγονός. Το μαστίγιο του επιστάτη της φυτείας έχει αντικατασταθεί με τις προσβολές, τις ψυχοφθόρες ύπουλες κινήσεις και κουβέντες των ανωτέρων, που ένα σημαντικό κομμάτι της δουλειάς τους είναι να κρατούν έντονο το στείρο και πρωτόγονο ανταγωνισμό μεταξύ των υφισταμένων τους, αλλά και να φροντίζουν ώστε να αποκρούουν τις αντίστοιχες κινήσεις των δικών τους ανωτέρων.

Τα στελέχη των επιχειρήσεων έχουν μικρότερη αξία από τα προϊόντα, για την προώθηση των οποίων εργάζονται, ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, δεν έχουν καμία αξία, σε αντίθεση με τα προϊόντα για τα οποία δραστηριοποιούνται πλείστες όσες επιτροπές πιστοποίησης ελέγχου κ.λπ.

Οι επιχειρήσεις που αγοράζουν τη ζωή τους τούς κατατάσσουν στα αναλώσιμα. Εκεί που και οι ίδιοι, αδαείς εθελοντές, ακούμπησαν την ψυχή τους. Παιδιά ενός αδιέξοδου πολιτισμού, που εξελισσόμενος αυτο-καταστρέφεται ποδοπατώντας τον πυρήνα του, τον άνθρωπο, δεν προλαβαίνουν να σκεφτούν, να επαναπροσδιορίσουν τις καθοδηγούμενες από το σύστημα απαιτήσεις τους, να αντικαταστήσουν τη γρήγορη πληροφορία με την πραγματική γνώση, να ζήσουν.

Καταθέτουν μόνο τη γερασμένη τους νεότητα στο βωμό ενός κατώτατου πολυεθνικού θεού...

Η ΑΣΤΕΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ...

Κυκλοφορεί ένας νέος ιός: η κωδική ονομασία του είναι 'δουλειά'.

Αν λάβατε 'δουλειά' από τους συναδέλφους, το αφεντικό σας, μέσω e-mail ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, μην ακουμπήσετε τη 'δουλειά' για αποιοδήποτε λόγο!!

Αυτός ο ιός σβήνει εντελώς την προσωπική σας ζωή.

Αν έρθετε σε επαφή με τον ιό αυτό, βάλτε το μπουφάν σας, πάρτε δυο καλούς φίλους και πηγαίνετε κατ' ευθείαν στο κοντινότερο μπαρ.

Παραγγείλτε τρία ποτά, και μετά από 14 επαναλήψεις, θα δείτε ότι 'η δουλειά' έχει σβηστεί εντελώς από το μυαλό σας.

Προωθήστε αυτή την προειδοποίηση σε τουλάχιστον 5 φίλους.

Αν ανακαλύψετε ότι δεν έχετε 5 φίλους, αυτό σημαίνει ότι έχετε ήδη προσβληθεί από τον ιό και 'η δουλειά' ήδη ελέγχει ολόκληρη τη ζωή σας. Αυτός ο ιός είναι πολύ επικίνδυνος. Δώστε του μεγάλη προσοχή και παραδειγματιστείτε.

Σίσσυ Αλωνιστιώτου, Ελευθεροτυπία

Γεια σου ρε δάσκαλε!

2008-03-01T17:35:00.002+02:00

A wise man once said:
"Η συγνώμη είναι το άρωμα των λουλουδιών όταν τα πατάς"
Aristoteles

Τι Κοζάνη, τι Λωζάνη

2008-02-20T20:32:00.007+02:00

Ε όχι ακριβώς Λωζάνη, αλλά από 3/3 κάπου κοντά στη Ζυρίχη. Πάντως με την ευκαιρία, μια επίσκεψη στην Κοζάνη δε θα 'ταν άσχημη ιδέα. Καρναβάλι γαρ!

Να γλυτώσουμε επιτέλους...

2008-02-18T21:07:00.010+02:00

από σένα όπως έλεγε και ο μέγιστος Λεβέντης. Ναι, από σένα ηλίθια χώρα που με έγραψες παραμονή πρωτοχρονιάς γιατί περνούσα από ενα κωλοερημοχώρι με 61 ολόκληρα χιλιόμετρα αντί για 50. Λίγες μέρες μείνανε.

Melancholy for Ithaki

2008-02-16T09:04:00.004+02:00

Great Expectations

2008-01-28T21:41:00.000+02:00

Είμαστε η αδικημένη γενιά του '80

2008-01-27T19:41:00.000+02:00

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μας βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους». Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.
Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα… μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»… συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί…

Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά

2008-01-25T19:47:00.000+02:00

Linz, Kremsmunster, Sattledt, Wels, Regau, Salzburg, Pettenbach, Munchen, Wien, Telfs, Innsbruck...

Garfield

2008-01-07T20:55:00.000+02:00

A wise ...cat once said:
"I 'd rather be happy than thin"
Garfield

Αχ Σαλονίκη μου γυρίζω πάλι...

2008-01-04T21:18:00.000+02:00

σ' ένα σου μπαρ φτιάχνω κεφάλι... κι ας μαμηθούν τα υπόλοιπα!

Guten Rutsch

2008-01-01T01:03:00.001+02:00

Μέχρι να πάρεις παγωτό, σε βρίσκει ο χειμώνας

2007-12-30T01:04:00.000+02:00

Πολύ δυνατή η νέα συνεργασία Πάνου Κατσιμίχα - Μάνου Ξυδούς. 11 νέα τραγούδια προερχόμενα από μελοποιημένα ποιήματα, από λαϊκές κουβέντες, από "ερασιτεχνικό μεράκι" και μπλεγμένα με έρωτα, πολιτική, χιούμορ, στοχασμό... classic Κατσιμιχαίικο τουτέστιν. Για πάρτε μια γεύση:
"Γιατί ψηφίζουν οι φτωχοί αυτούς που τους πηδάνε
κι ύστερα βγαίνουν με πανό και λένε πώς πεινάνε;
Βγαίνουν ζητάνε χίλια δυο και παίρνουν ό,τι κάτσει
η εξουσία χασκογελάει και τους κλοτσάνε οι μπάτσοι!"

A wise man once said:
"Είναι παράξενη η αγάπη, ό,τι κι αν πω θα λείπει κάτι"
Μάνος Ξυδούς

Home sweet home

2007-12-20T19:56:00.000+02:00

Year after year out on the road
Its great to be here to see you all
I know, for me it is like
COMING HOME

Άντε λέμε...

2007-12-17T22:30:00.000+02:00

και ζεσταίνονται οι μηχανές αυτοκινήτων, λεοφωρείων, φορτηγών, μοτοσυκλετών, ποδηλάτων, τραίνων, τραμ, τρόλευ, μετρό, πλοίων, αεροπλάνων, διαστημοπλοίων...
VAMOS μωρή αρρώστια..........

Αποστειρωμένα, αγαργάλεφτα, σαν τη ζωή μας

2007-12-16T15:21:00.000+02:00

"Είχαμε προχθές το πρωί θεματάρα. Άλφα Εθνικής κατηγορίας. Με την ευκαιρία της επίσκεψης του Σκόρδα και του Παπαδόπουλο στον δημαρχούκο για το "νέο Κλεάνθης Βικελίδης" ανοίξαμε γραμμές και ρωτήσαμε αν ο κόσμος γουστάρει νέα γήπεδα, με πάρκιγκ, δερμάτινα θερμαινόμενα καθίσματα, μπαργούμαν στα μπαρ και ψηλοτάκουνες, τουαλέτες με χρυσούς μπιντέδες κ.τ.λ. Ένα 20%, κάποιοι σαρανταφευγάρηδες, αρτηριοσκληροπυρηνικοί, με άλατα στο σβέρκο, σκεμπέ και πολλές κάρτες πιστωτικές τους άρεσε η ιδέα. Βγήκε όμως και ένα 70% μάχημο και είπε άλλα. Εγώ λέει γουστάρω το μαξιλαράκι, να ψάχνω σαν τρελός πάρκιγκ και να μη βρίσκω, να μου τρυπάει άλλα αντί άλλων ο Σεκιουρητάς στο εισιτήριο, να προσπαθώ να βρω τουαλέτα και να κοντεύω να τα κάνω επάνω μου, να στριμώχνομαι στις θύρες, να κάθομαι στην καρέκλα και ο άλλος μπροστά να σηκώνεται και να μανουριάζω, να τρώω σάντουιτς βρόμα και κάρβουνο από την καντίνα της γύφτισσας, σπόρια δύο εβδομάδων μέσα στην υγρασία από τον περιφερόμενο σαλεπτσή! Τι να το κάνει ο άλλος το γήπεδο ρε άμα δεν έχει ομάδα να δει. Είναι σα να πας σε σινεμά πολυτελείας και να δεις βουβή ταινία του Αγγελόπουλου. Ο άλλος φίλε που πάει στο γήπεδο είναι τρελαμένος οπαδός. Άρρωστος. Τι να το κάνει το δερμάτινο κάθισμα το θερμαινόμενο άμα βλέπει 8 γκολ σε 11 ματς. Άμα μπαίνει η μπάλα στο πλεμάτι ο άλλος κάθεται και σε σουβλισμένο κάγκελο να του τρυπάει το παντελόνι. Τα άλλα εγώ τα ακούω βερεσέ."

Κωστής Ραπτόπουλος, 14/12

Μήπως...

2007-11-25T21:10:00.001+02:00

οι αδερφοί Κατσιμίχα είχαν στο μυαλό τους την Αυστρία όταν τραγουδούσαν για μια χώρα με πολίτες αγέλαστους καλικάντζαρους;;;

Χρόνια πολλά σε μένα

2007-11-22T18:32:00.000+02:00

Στους αλήτες που αγαπήσανε
στους φευγάτους που γυρίσανε
στους φαντάρους που τα παίξανε
στους τρελούς που λογικέψανε

στους κουρσάρους που σαλτάρισαν
στους προφήτες που σαλπάρισαν
στους παπάδες που κολάστηκαν
στους ροκάδες που δεν κουράστηκαν

στα παιδιά που ερωτεύονται
στα παιδιά που δεν τρώνε τη φόλα
στα παιδιά που τα θέλουνε όλα

στις παρέες που σκορπίσανε
στις φιλίες που κρατήσανε
στις φωνές που πια σιωπήσανε
στις σιωπές που τραγουδίσανε

στις καρδιές που όλα τα δώσανε
στις αγάπες που τελειώσανε
στις αγάπες που αρχίζουνε
στις σκιές που συνεχίζουνε

στα παιδιά που ονειρεύονται
στα παιδιά που δεκάρα δε δίνουν
στα παιδιά που και μένα με φτύνουν

Πες τα ρε Λάκη

2007-11-12T23:23:00.000+02:00

Ο Λάκης Λαζόπουλος μιλάει στον Ελεύθερο Τύπο και λέει μεταξύ άλλων:

"...Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνέλθει. Θα κάνει πολλά χρόνια να συνέλθει. Ο Ελληνας έχει μάθει σαν εμένα, που φτάνω στα 100 κιλά και πάω στο διαιτολόγο και τον κοιτάω στα μάτια να με σώσει. Μα ευθύνεται ο διαιτολόγος; Τι να κάνει όταν εγώ έτρωγα σαν γουρούνι πέντε χρόνια και θέλω σε ένα μήνα να τα χάσω;

Μόνο οι πολιτικοί φταίνε; Εμείς δεν έχουμε ευθύνη; Ποιο είναι το ελάττωμα του Ελληνα;

Είμαστε ψεύτες. Είμαστε οι μεγαλύτεροι ψεύτες που κυκλοφορούν στον κόσμο. Ψέματα παντού. Συνέχεια ψέματα. Ο Ελληνας δεν τολμάει να πει την αλήθεια στον εαυτό του. Γιατί βολεύτηκε. Η γενιά του Πολυτεχνείου δεν συγχώρησε ποτέ στον εαυτό της ότι το όνειρό της ήτανε, τελικά, ένα πολύ καλό σπίτι στα βόρεια προάστια…

Πάντα αναφέρεστε στη νεολαία και λέτε μάλιστα ότι την έχουν απαξιώσει. Τι πρέπει να κάνουμε με τους νέους ανθρώπους;

Στους νέους κανείς δεν λέει την αλήθεια. Τέτοια απαξίωση στα νέα παιδιά δεν έχει υπάρξει ποτέ. Δεν αγαπούν τους νέους ανθρώπους και οι νέοι άνθρωποι μόνο καλό έχουν να προσφέρουν. Η νεολαία πρέπει να μπει μπροστά, γιατί τα πράγματα είναι οριακά. Αν δεν αφήσουμε τους νέους να δούμε τι έχουν να μας προτείνουν, δεν υπάρχει σωτηρία. Το ξέρετε ότι υπάρχουν φτωχοί άνθρωποι, που καλούν διάφορους φίλους, γυρνάνε οικογενειακές τσόντες και τις πωλούν πόρτα πόρτα για να ζήσουν; Δεν έχουν λεφτά και κάνουν τέτοια πράγματα. Οταν η κοινωνία παρακμάζει οικονομικά, δύο δρόμοι υπάρχουν: η πορνεία και η διαφθορά. Τίποτε άλλο. Μόνο οι νέοι θα μας σώσουν. Είναι η ελπίδα μας και η δύναμή μας…

Μιλάτε συχνά για την επανάσταση των SMS. Τι ακριβώς είναι αυτό;

Από έναν τρόπο αντίδρασης στα ΜΜΕ που είναι «κατειλημμένα», στους πολιτικούς που είναι άτολμοι, στα κόμματα που δεν έχουν βρει καινούργιους τρόπους επικοινωνίας με τον κόσμο, δημιουργήθηκε η γενιά που μιλάει με τα SMS. Αυτή που βρίσκει σιγά σιγά νέους κώδικες επικοινωνίας. Διαμορφώνεται μια κοινωνία με δικούς της κωδικούς, που θα μπει στα πράγματα. Από πού νομίζεις θα ξεκινήσει η αλλαγή και η επανάσταση; Η επανάσταση θα έρθει από τα SMS.

Εκτός όμως από την απαξίωση, που λέτε για τη νεολαία, μήπως το κράτος φέρεται καλά στους ηλικιωμένους;

Α, στην Ελλάδα ο Καιάδας με τα χρόνια μεταφέρθηκε σε άλλη ηλικία. Πρώτα τα πετάγανε μωρά, τώρα λένε «αν δεν τα καταφέρεις και δεν την κάνεις την κομπίνα, τότε κάτσε ηλίθιε με τη σύνταξη και ζήσε αν μπορείς». Φτωχοί υπάρχουν παντού. Συνταξιούχοι επίσης. Με τίποτα δεν έχουν την εικόνα του Ελληνα συνταξιούχου. Καμιά φορά σκέφτομαι ακραία πράγματα: αντί να βγω στα 65 στη σύνταξη, μπορώ να πάρω μια προκαταβολή στα 18 μου χρόνια, για να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα, να πάω να σπουδάσω; Να έχω ένα οικονομικό εφαλτήριο, τη μισή σύνταξη στην αρχή της ζωής μου;

Αυτή η χώρα δεν έχει και καλά πράγματα;

Υπάρχουν, αλλά ποιος τους καλεί να μιλήσουν; Από πού να το μάθεις; Τα κανάλια δεν τους προβάλλουν, οι εφημερίδες δεν τους γράφουν, η τηλεόραση ψάχνει πρόσωπα χωρίς σκέψη. Η σκέψη έχει πεθάνει στην τηλεόραση. Νομίζουμε ότι η χώρα αυτή δεν έχει λογοτέχνες, δεν έχει ποιητές, δεν έχει τραγουδιστές. Η άλλη μεγάλη ευθύνη της τηλεόρασης είναι ότι έβαλε την Ακροδεξιά στη Βουλή. Σε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ. Σήμερα πασχίζει ένα σύστημα προοδευτικών δημοσιογράφων - τους λυπάται η ψυχή μου, τους θλίβομαι τους καημένους - να γλείψει τον Αδωνη Γεωργιάδη. Τέτοια ξεφτίλα. Ποτέ άλλοτε δημοσιογράφοι με μυαλό δεν παρέδωσαν το πνεύμα τους στην υπηρεσία τέτοιων σχεδίων. Κρίμα, καημένε μου…"

Η δουλειά κάνει τους άντρες

2007-11-08T20:58:00.000+02:00

Πολύ δουλειά στην Αυστρία και λίγος ελεύθερος χρόνος...
Υπενθυμίζω το τηλ. για όσους δεν το ξέρουν: 00436648383391

Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ

2007-10-28T19:16:00.000+02:00

Αντιγράφω από άρθρο του Δημήτρη Βάρου... Χρόνια μας Πολλά!

"Τα νέα δεν είναι καθόλου ευχάριστα. Όλοι οι έξυπνοι άνθρωποι έχουν εξαφανιστεί από αυτή τη χώρα. Οι ανόητοι ξέρουμε που είναι. Είναι παντού. Πίσω από τους γκισέδες της γραφειοκρατίας, πίσω από τα τιμόνια «πειραγμένων» αυτοκινήτων, μέσα στα κυβερνητικά κτίρια, στα «παράθυρα» της τηλεόρασης... Βάζουν αυτοκόλλητα πάνω στις πινακίδες της τροχαίας, πετάνε στρώματα μέσα στα δάση ή τραγουδάνε στην εκπομπή της Αννίτας Πάνια.
Είμαστε μια χώρα όπου είναι απελπιστικά δυσεύρετος κάποιος που μπορεί να κουμαντάρει αποτελεσματικά ένα υπουργείο, να διευθύνει επιτυχώς μια εταιρία, να γράψει ένα βιβλίο για τους προσωκρατικούς, να επισκευάσει μια βρύση ή έστω να βάλει ένα γκολ. Αντίθετα είμαστε υπερπλήρεις σε πτυχιούχους, οι γνώσεις των οποίων μόλις που καλύπτουν τις στοιχειώδεις απαιτήσεις για τη κάλυψη μιας θέσεως βοηθού παρκαδόρου, φέις κοντρόλερ, επιτηρητή ξενοδοχειακής πισίνας, ή μοναχού στο Άγιο Όρος. Και στο μεταξύ εισάγουμε κάθε χρόνο στρατιές βαλκάνιων και ασιατών οικιακών βοηθών, στριπτιζέζ, κηπουρών, υπαίθριων πωλητών, διαρρηκτών και πορτοφολάδων.
Όλα αυτά τα χρόνια επιδοθήκαμε μετά ζήλου σε μια προσπάθεια να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας έτσι ώστε να γίνουν υποδειγματικοί τηλεθεατές, ιδανικοί ψηφοφόροι και συνεπείς συνεχιστές του περίλαμπρου σύγχρονου πολιτισμού μας. Επιλέγαμε προσεκτικά τη διδασκόμενη ύλη στα σχολεία, το περιεχόμενο των τηλεοπτικών εκπομπών, το είδος των κινηματογραφικών ταινιών, των λογοτεχνικών βιβλίων, των λάιφ στάιλ περιοδικών ή των δίσκων μουσικής που τους προτείναμε. Τα προφυλάξαμε έτσι από το να ακολουθήσουν ακραίους ή αιρετικούς δρόμους κοινωνικοπολιτικής αντίληψης. Και έτσι, πιθανόν, δημιουργήσαμε στρατιές ηλιθίων."

Sattledt uber alles

2007-10-23T19:48:00.000+03:00

Φεύγω λοιπόν κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια. Αρχές νοεμβρίου για εκπαίδευση στο ξακουστό Sattledt της Αυστρίας και συγκεκριμένα στο Logistics Centre της Aldi (Hofer).

Στο χάρτη του Sattledt φαίνεται το μεγάλο πορτοκαλί-μπλε τετραγωνάκι κάτω δεξιά που θα αποτελεί τον τόπο εκπαιδεύσεως και εργασίας μου για το επόμενο εξάμηνο.
Περισσότερες πληροφορίες για την πόλη στο link:
http://web202.neptun1.erfurt16.de/sattledt/en/home/home.php

Ωιμέ μπουνταλάδες

2007-10-18T12:23:00.000+03:00

Παντού υπάρχει ένας ζύθος

2007-10-14T17:01:00.000+03:00

Ιστορικά, η ανακάλυψη της μπύρας αποδίδεται στους Σουμέριους. Αυτοί ανακάλυψαν τη ζύμωση κατά τύχη. Πιθανότατα ένα κομμάτι ψωμιού βράχηκε και ξεχάστηκε. Μετά από λίγο καιρό άρχισε να ζυμώνεται με τη βοήθεια ζυμών του αέρα, και τελικά παράχθηκε μία αλκοολούχος πούλπα. Όμως οι Σουμέριοι ήταν ικανοί να επαναλάβουν την παραπάνω διαδικασία και έτσι θεωρούνται ο πρώτος πολιτισμός που παρήγαγε μπύρα, την οποία προσέφεραν στους θεούς τους. Ο αρχαίος Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος έγραψε ότι και οι Αιγύπτιοι ασχολούνταν με την μπύρα. Συνήθως προσθέτανε χουρμάδες για να βελτιώσουν τη γεύση της. Μετά τους Αιγύπτιους άρχισαν να παράγουν μπύρα και οι Έλληνες (σιγά μην το αφήνανε) και μετά από αυτούς οι Ρωμαίοι. Όμως στην αρχαία Ρώμη το κρασί ήταν το ποτό των θεών και έτσι θεωρούσαν την μπύρα ποτό των βαρβάρων. Η παραγωγή της γινόταν μόνο στις επαρχίες της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας όπου ήταν δύσκολη η καλλιέργεια ή η προμήθεια σταφυλιών.

Όσον αφορά το μύθο περί μπυροκοιλιάς, μάλλον άδικα την κατηορούμε. Σύμφωνα λοιπόν με τις απόλυτα εξακριβωμένες πηγές μου, η μπύρα είναι μια πλούσια πηγή μετάλλων και ιχνοστοιχείων, καθώς περιέχει νιασίνη, μαγνήσιο, ασβέστιο, φωσφόρο και πολλές βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Επίσης, μια ποιοτική μπύρα είναι πιο θρεπτική από το γάλα, αφού ένα ποτήρι περιέχει περισσότερη πρωτεϊνη από ένα ποτήρι γάλα, ενώ έχει λιγότερες θερμίδες από την κοκα κόλα, χωρίς να περιέχει ούτε χοληστερόλη ούτε λίπος. Για την ακρίβεια, ένα ποτήρι (τώρα τι ποτήρι ακριβώς;) ξανθιά μπύρα περιέχει περίπου 120 θερμίδες, ενώ ένα ποτήρι μαύρη περιέχει περίπου 170. Αν βέβαια εσείς τη συνοδεύετε με πατατάκια, ξηροκάρπια, πίτσες ή κοκορέτσια, τότε προφανώς δε φταίει η μπύρα.

Ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι πολλές μπύρες έχουν βαφτιστεί με... περίεργα ονόματα όπως Lucifer, Belzebuth, Judas και άλλες με.. θεϊκά όπως Deus, Divine, St. Bernardus. Οι καλύτερες μπύρες θεωρούνται αυτή τη στιγμή οι μπύρες της ποικιλίας Trappist, που παράγονται με τον πατροπαράδοτο τρόπο από τους βέλγους τραπιστές μοναχούς, οι οποίοι φημίζονται για την αφοσίωσή τους στην ποιότητα, την αγνότητα και την παράδοση. Τα πιο φημισμένα ονόματα μπύρας Trappist είναι η Westvleteren (φωτό), η οποία είναι σπανιότατη και δεν παράγεται μαζικά ακόμα και σήμερα, και η Trappist Rochefort, την οποία παραδόξως μπορείτε να απολαύσετε και σε μια μπυραρία Beer Academy.

A wise man once said:
"You 're human, Charlie. Beer?"
Al Pacino, Scent of a woman

Να μπει ο ύμνος!

2007-10-11T20:15:00.001+03:00

Προς τέρψιν του φίλου Σάκη... ξέρει αυτός!

Ο γρίφος του Αινστάιν

2007-10-11T13:16:00.000+03:00

Υπάρχουν πέντε σπίτια, πέντε διαφορετικών χρωμάτων. Σε κάθε σπίτι ζει ένας άνθρωπος διαφορετικής εθνικότητας. Οι πέντε ιδιοκτήτες πίνουν συγκεκριμένο είδος ποτού, καπνίζουν συγκεκριμένη μάρκα τσιγάρων και έχουν συγκεκριμένο κατοικίδιο. Όλοι όμως διαθέτουν διαφορετικά κατοικίδια, διαφορετικές μάρκες τσιγάρων και διαφορετικά είδη ποτών.

Στοιχεία:

1. Ο Άγγλος μένει στο κόκκινο σπίτι
2. Ο Σουηδός έχει ένα σκύλο
3. Ο Δανός πίνει τσάι
4. Το πράσινο σπίτι είναι αριστερά από το άσπρο
5. Ο ιδιοκτήτης του πράσινου σπιτιού πίνει καφέ
6. Αυτός που καπνίζει Pall Mall εκτρέφει πουλιά
7. Ο ιδιοκτήτης του κίτρινου σπιτιού καπνίζει Dunhill
8. Αυτός που μένει στο μεσαίο σπίτι πίνει γάλα
9. Ο Νορβηγός μένει στο πρώτο σπίτι.
10. Αυτός που καπνίζει Blends μένει δίπλα σ’ αυτόν που έχει γάτες
11. Αυτός που έχει άλογο μένει δίπλα σ’ αυτόν που καπνίζει Dunhill
12. Ο ιδιοκτήτης που καπνίζει Bluemasters πίνει μπίρα
13. Ο Γερμανός καπνίζει Prince
14. Ο Νορβηγός μένει δίπλα στο μπλε σπίτι
15. Αυτός που καπνίζει Blends έχει έναν γείτονα που πίνει νερό

Ερώτηση: Ποιος έχει το ψάρι;

ΥΓ. Παρακαλείστε εάν ανακαλύψετε την απάντηση ή είστε τόσο χαζοί ή τεμπέληδες ώστε να τη βρείτε στο google, να μην τη δημοσιεύσετε στα comments.

A wise man once said:
"Η διαφορά ανάμεσα στην ηλιθιότητα και την ευφυία είναι ότι η δεύτερη έχει όρια."
Albert Einstein

Περί γυναικών...

2007-10-09T21:09:00.000+03:00

Αυτό το τραγουδάκι καταδεικνύει το πώς όταν φτάνουμε στα 35-40 η σχέση αγγίζει ένα οριακό σημείο...

Καλή αρχή

2007-10-09T20:03:00.001+03:00

Καλωσορίσατε στο νέο μου blog. Εδώ θα βρείτε ό,τι θα βρείτε δύσκολα αλλού... Καλή αρχή λοιπόν!